FILOLOCOS |
|
|
|
Merco Lupe Gómez. Levantar as tetas. Parece mentira que este poemario tivese o visto e prace de Miguelanxofernanvello (ese-bello-hombre-con-vello-distribuído-antojadizamente-y-con-pelo-hasta-en-las-carótidas). Digo que parece mentira porque paga a pena. En el nombre de hoy. Xentes filoloquienses, como xa sabedes, hai un tempo que vivo en Compostela facendo coma quen que traballo. E tamén sabedes que vai tardando que organicemos algo por estas terras. O que pretendo con esta entrada no bloguiño é que vaiamos discutindo datas para facer unha quedada por aquí. Como traballo até os venres, podería ser un venres ou un sábado, inda que un sábado sempre presta máis por iso de ir algo máis descansado. No piso teño dous sofás, un colchonsiño semi-desente e outro bastante indesente, así que poderíamos organizarnos para sobar aquí. De datas? Pois a finde do 16 de xaneiro non podería e o 5 de febreiro hai concerto de Betagarri e irei, así que case tampouco. Polo demáis, pensade que teño estudantes que en febreiro están de exames, aínda que non é problema, a verdade (viva!). Mais unha cousa si vou dicir, gustaría de que viñésedes todos. Así que podedes mirar a data con tempo para que vos vaia ben a todos. Estamos de festa ou que? Ide dicindo, filólocos! Poema tirado do seu libro Hai cu. Podedes velos tamén no seu blogue. Mala hostia Vale que os cuartos de baño ANGINA DE PECHO Nazim Hikmet, afamado romantik komunist. Luz, viño, destrucción, o mundo pode ser unha ruina, non o podemos deixar pasar. At 21, como xa sabedes tutti frutti. A VECES A veces alguien te sonríe tímidamente en un supermercado alguien te da un pañuelo alguien te pregunta con pasión qué día es hoy en la sala de espera del dentista alguien mira a tu amante o a tu hombre con envidia alguien oye tu nombre y se pone a llorar A veces encuentras en las páginas de un libro una vieja foto de la persona a la que amas y eso te da un tremendo escalofrío vuelas sobre el Atlántico a más de mil kilómetros por hora y piensas en sus ojos y en su pelo estás en una celda mal iluminada y te acuerdas de un día luminoso tocas un pie y te enervas como una quinceañera regalas un sombrero y empiezas a dar gritos A veces una muchacha canta y estás triste y la quieres un ingeniero agrónomo te saca de quicio una sirena te hace pensar en un bombero o en un equilibrista una mmuñeca rusa te incita a levantarle las faldas a tu prima un viejo pantalón te hace desear con furia y con dulzura a tu marido. A veces explican por la radio una historia ridícula y recuerdas a un hombre que se llama Leopoldo disparan contra ti sin acertar y huyes pensando en tu mu- jer y en tu hija ordenan que hagáis esto o aquello y enseguida te enamo- ras de quien no hace ni caso hablan del tempo y sueñas en una chica egipcia apagan las luces de la sala y ya buscas la mano de tu amigo. A veces esperando en un bar a que ella vuelva escribes un poema en una servilleta de papel muy fino hablan en catalán y quisieras de gozo o lo que sea morder a tu vecina subes una escalera y piensas que sería bnito que el chico que te gusta te violara antes del cuarto piso repican las campanas y amas al campanero o al cura o a Dios si es que exstiera miras a quien te mira y quisieras tener todo el poder pre- ciso para mandar que en ese mismo instante se detu- vieran todos los relojes del mundo. A veces sólo a veces gran amor (José Agustín Goytisolo, A veces gran amor, 1981/1991) Hoy tras 3 meses de la absurda entrada del Cancionero Virtual (nene!), vuelvo a colgar desde la facultad de empresariales un par de composiciones poéticas. Poemas que conocí en la facultad, el de Gerardo Diego por Pilar Yagüe, y el de Lorca (asesinado por maricón por su querida Guardia Civil) por una pequeña neurótica con pasmina. Ahí vos los pongo para vuetro deleite, gran público: Cazador ¡Alto pinar! Cuatro palomas ¡Bajo pinar! Federico García Lorca, Teoría. Canciones. Estética A Manuel de Falla. Paso a paso Dejadme auscultar Los palillos de mis dedos Gerardo Diego, Imagen, 1.922. |
Blog creado con Blogia.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras