Blogia

FILOLOCOS

CV VII: Put your tits up in the air!

CV VII: Put your tits up in the air!

Merco
moitas bragas
porque me gustan.
A veces saen malas
e rachan.

 

Lupe Gómez. Levantar as tetas.

Parece mentira que este poemario tivese o visto e prace de Miguelanxofernanvello (ese-bello-hombre-con-vello-distribuído-antojadizamente-y-con-pelo-hasta-en-las-carótidas). Digo que parece mentira porque paga a pena.

Hijos de puta! Quijote!

http://www.youtube.com/watch?v=VP_sC7qbZVk&feature=related

Filoloxía presente

CV VI: un chiste de Jaimito.

CV VI: un chiste de Jaimito.

En el nombre de hoy.

En el nombre de hoy, veintiséis
de abril y mil novecientos
cincueenta y nueve, domingo
de nubes con sol, a las tres
-según sentencia del tiempo-
de la tarde en que doy pincipio
a este ejercicio en pronombre primero
del singular, indicativo,

y asimismo en el nombre del pájaro
y de la espuma del almendro,
del mundo, en fin, que habitamos,
voy a deciros lo que entiendo.
Pero antes de ir adelante
desde esta página quiero
enviar un saludo a mis padres,
que no me estarán leyendo.

Para ti, que note nombro,
amor mío-y ahora hablo en serio-,
para ti, sol de los días
y noches, maravilloso
gran premio de mi vida,
de toda la vida, qué puedo
decir, ni qué quieres que escriba
a la puerta de estos versos?

Finalmente a los amigos,
compañeros de viaje,
y sobre todo a ellos
a vosotros, Carlos, Ángel,
Alfonso y Pepe, Gabriel
y Gabriel, Pepe (Caballero)
y a mi sobrino Miguel,
Joseagustín y Blas de Otero,

a vosotros pecadores
como yo, que me avergüenzo
de los palos que no me han dado,
señoritos de nacimiento
por mala conciencia escritores
de poesía social,
dedico también un recuerdo,
y a la afición en general.

(Jaime Gil de Biedma del libro Moralidades)

Filólocos compostolos

Filólocos compostolos

Xentes filoloquienses, como xa sabedes, hai un tempo que vivo en Compostela facendo coma quen que traballo. E tamén sabedes que vai tardando que organicemos algo por estas terras.

O que pretendo con esta entrada no bloguiño é que vaiamos discutindo datas para facer unha quedada por aquí.

Como traballo até os venres, podería ser un venres ou un sábado, inda que un sábado sempre presta máis por iso de ir algo máis descansado.

No piso teño dous sofás, un colchonsiño semi-desente e outro bastante indesente, así que poderíamos organizarnos para sobar aquí.

De datas? Pois a finde do 16 de xaneiro non podería e o 5 de febreiro hai concerto de Betagarri e irei, así que case tampouco. Polo demáis, pensade que teño estudantes que en febreiro están de exames, aínda que non é problema, a verdade (viva!). Mais unha cousa si vou dicir, gustaría de que viñésedes todos. Así que podedes mirar a data con tempo para que vos vaia ben a todos.

Estamos de festa ou que?

Ide dicindo, filólocos!

CV V: O Leo

CV V: O Leo

Poema tirado do seu libro Hai cu.

Podedes velos tamén no seu blogue.

 

Mala hostia 

Vale que os cuartos de baño
non teñan fiestras pero
pór a chave da luz fóra...

CV IV: Hoy, un turco.

CV IV: Hoy, un turco.

ANGINA DE PECHO

Si la mitad de mi corazón está aquí doctor,
La otra mitad está en China,
Con el ejército que baja hacia el río amarillo.
Además, doctor, todas las mañanas,
Todas las mañanas al amanecer,
Mi corazón es fusilado en Grecia.
Además, cuando los presos se hunden en el sueño,
Cuando los últimos pasos se alejan de la enfermería,
Mi corazón, doctor, se va…
Se va hasta una vieja casa de madera en Estambul.
Además, doctor, en estos diez años
Con las manos sin nada que ofrecer a mi pobre pueblo,
Apenas una manzana,
Una manzana roja, mi corazón.
Es por todo eso, doctor,
Y no por la arterioesclerosis, la nicotina, la prisión,
Que tengo esta angina de pecho.
Yo miro la noche a través de los barrotes
Y, a pesar de todos estos muros que me oprimen el pecho,
Mi corazón palpita con la estrella más lejana.

 

Nazim Hikmet, afamado romantik komunist.

Luz, viño, destrucción, o mundo pode ser unha ruina, non o podemos deixar pasar.

 At 21, como xa sabedes tutti frutti.

CV III: J. Agustín Goytisolo

CV III: J. Agustín Goytisolo

 

 

                              A VECES

A veces

        alguien te sonríe tímidamente en un supermercado

        alguien te da un pañuelo

        alguien te pregunta con pasión qué día es hoy en la sala

              de espera del dentista

        alguien mira a tu amante o a tu hombre con envidia

         alguien oye tu nombre y se pone a llorar

 

A veces

         encuentras en las páginas de un libro una vieja foto de la

         persona a la que amas y eso te da un tremendo escalofrío

         vuelas sobre el Atlántico a más de mil kilómetros por hora

                 y piensas en sus ojos y en su pelo

         estás en una celda mal iluminada y te acuerdas de un día

                 luminoso

         tocas un pie y te enervas como una quinceañera

         regalas un sombrero y empiezas a dar gritos

 

A veces

      una muchacha canta y estás triste y la quieres

      un ingeniero agrónomo te saca de quicio

      una sirena te hace pensar en un bombero o en un equilibrista

      una mmuñeca rusa te incita a levantarle las faldas a tu prima

       un viejo pantalón te hace desear con furia y con dulzura a

                  tu marido.

A veces

       explican por la radio una historia ridícula y recuerdas a un

                hombre que se llama Leopoldo

       disparan contra ti sin acertar y huyes pensando en tu mu-

                    jer y en tu hija

      ordenan que hagáis esto o aquello y enseguida te enamo-

                ras de quien no hace ni caso

       hablan del tempo y sueñas en una chica egipcia

  apagan las luces de la sala y ya buscas la mano de tu amigo.

 

A veces

         esperando en un bar a que ella vuelva escribes un poema

                  en una servilleta de papel muy fino

          hablan en  catalán y quisieras de gozo o lo que sea morder

                   a tu vecina

          subes una escalera y piensas que sería bnito que el chico

                    que te gusta te violara antes del cuarto piso

          repican las campanas y amas al campanero o al cura o a

                    Dios si es que exstiera

          miras a quien te mira y quisieras tener todo el poder pre-

               ciso para mandar que en ese mismo instante se detu- 

               vieran todos los relojes del mundo.

A veces

               sólo a veces gran amor

 

 

               (José Agustín Goytisolo, A veces gran amor, 1981/1991)

CV II: jugar con las palabras, es imperativo.

CV II: jugar con las palabras, es imperativo.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoy tras 3 meses de la absurda entrada del Cancionero Virtual (nene!), vuelvo a colgar desde la facultad de empresariales un par de composiciones poéticas. Poemas que conocí en la facultad, el de Gerardo Diego por Pilar Yagüe,  y el de Lorca (asesinado por maricón por su querida Guardia Civil) por una pequeña neurótica con pasmina. Ahí vos los pongo para vuetro deleite, gran público:

 

             Cazador

 

             ¡Alto pinar!
Cuatro palomas por el aire van.

Cuatro palomas
vuelan y tornan.
Llevan heridas
sus cuatro sombras.

            ¡Bajo pinar!
Cuatro palomas en la tierra están.

       

                                   Federico García Lorca, Teoría. Canciones.

        

                                  Estética

A Manuel de Falla.

 


Estribillo                      Estribillo                       Estribillo
        El canto más perfecto es el canto del grillo

            Paso a paso
                        se asciende hasta el Parnaso
            Yo no quiero las alas de Pegaso

                                                                 Dejadme auscultar
                                          el friso sonoro que fluye la fuente

                Los palillos de mis dedos
            repiquetean ritmos ritmos ritmos
            en el tamboril del cerebro


Estribillo                      Estribillo                      Estribillo
            El canto más perfecto es el canto del grillo

                                                        

                                                  Gerardo Diego, Imagen, 1.922.

Fortuná...!!!

Fortuná...!!!

Pasádevos pola páxina de Televisión Española e veredes que as series literarias da canle pública están á vosa disposición para as ver on-line. Por exemplo, Fortunata y Jacinta.

El huevo... Ese huevo...

Cancionero virtual nene!

 

 

Sin ánimo de lucro pero con voluntad de gacela colgaré cosas en este puto blog de mierda. El funcionamiento será el siguiente: como si fuese un Paco Ibañez iré poniendo cosas de ARTISTAS sin aristas que toda persona de bien que haya comido algún ojete moreno debería conocer. Y sin más dilación os dejo con un poema sobre la esencia humana.

 

MAMÍFEROS

Yo veo mamíferos.
Mamíferos con nombres extrañísimos.
Han olvidado que son mamíferos
y se creen obispos, fontaneros,
lecheros, diputados. ¿Diputados?
Yo veo mamíferos.

Policías, médicos, conserjes,
profesores, sastres, cantoautores.
¿Cantoautores?
Yo veo mamíferos…

Alcaldes, camareros, oficinistas, aparejadores
¡Aparejadores!
¡Cómo puede creerse aparejador un mamífero!
Miembros, sí, miembros, se creen miembros
del comité central, del colegio oficial de médicos…
académicos, reyes, coroneles.
Yo veo mamíferos.

Actrices, putas, asistentas, secretarias,
directoras, lesbianas, puericultoras…
La verdad, yo veo mamíferos.
Nadie ve mamíferos,
nadie, al parecer, recuerda que es mamífero.
¿Seré yo el último mamífero?
Demócratas, comunistas, ajedrecistas,
periodistas, soldados, campesinos.
Yo veo mamíferos.

Marqueses, ejecutivos, socios,
italianos, ingleses, catalanes.
¿Catalanes?
Yo veo mamíferos.

Cristianos, musulmanes, coptos,
inspectores, técnicos, benedictinos,
empresarios, cajeros, cosmonautas…
Yo veo mamíferos.

(Jesús Lizano 1931 - )
del libro Novios, Mamiferos y Caballitos

El poema lo he sacado de la página www.thequietman.org ahí tenéis más poemas de este faquir de la palabra.

Comer o xoves na facultade

Levo oito horas para chegar até o editor de textos!

O xoves faivos comer na facultade? Estarían confirmados Lu, Sandra e eu (vamos).

Era cuestión de ir mirando de mudar de blogue.

Apertas agarimosas!

cita

cita

Hola chicos!!
Tras el paréntesis religioso-vacacional, os propongo algo más pagano: quedar este viernes y chuzarnos un poco.
Qué tal os viene?

Filólocos: a película

Comer mañá na facultade e odio ao blog

Odio este blog polo mal que vai -lentitude- e digo de xantar mañá na facultade.

Manifestádevos.

tentáculo

tentáculo

tentáculo. bueno, me apetecía escribir esa palabra nada más. no. ¿quedamos este viernes noche? o un viernes noche futuro para tomarnos algo. prometo no herir a nadie. lo hemos hablado paralelamente algunos de nosotros, así que ahora podemos compartir opiniones.

otra cosa, si alguien conoce un poema que contenga la palabra tentáculo ¿me lo puede pasar? es que soy así de rarita.

Para todos aquellos que alguna vez dudasteis de mi buen criterio

Para todos aquellos que alguna vez dudasteis de mi buen criterio

Hola chicos!! traigo novedades acerca de mi pie. Hoy acudí contenta y feliz a comenzar mis sesiones de rehabilitación creyendo que mis pobres tendones habían quedado un poquillo jodidos  a raíz de mi caída presenciada por todos vosotros (excepto Ion), pero tras una pequeña exploración y unas pruebas, el quiropráctico decidió que debía asegurarme de no tener nada roto, porque los síntomas que presentaba le parecían cuanto menos extraños. En la radiografía que adjunté, hecha en el modelo la noche de autos, no se apreciaba claramente la zona donde yo manifestaba dolor, por lo que me recomendó ir a hacer una nueva que enfocase especialmente la zona de los metatarsianos. De nuevo acudo al Modelo, donde se niegan a hacerme una nueva radiografía basándose en que no se aprecia nada extraño en la que ya está hecha (bien, eso ya lo sabemos, por eso queremos otra en la que se vea con más claridad la zona afectada). Tras una pequeña discusión (además era el mismo tío que me atendió hace tres semanas), me voy al Santa Teresa. Obtengo una nueva radiografía donde, oH, sorpresa!!, se ve una fisura en un metatarsiano que por suerte, y a pesar de no darle el reposo recomendado, moverme y andar todos los días, no llevarlo escayolado o vendado, parece que está soldando correctamente, cosa que de no ser así provocaría una operación en la que tendrían que volverme a romper el hueso para que comenzase su soldadura correctamente. Ahora me toca otra semana de muletas sin apoyar el pie, más otra de apoyo mínimo, y una visita al traumatólogo a ver cómo va la cosa, y después podré comenzar mi rehabilitación de ambos tobillos, que he descubierto que son deformes, lo que provoca mi tendencia a esguinzarlos, torcerlos, dolor, etc.

Genial, yo tenía razón.

Un beso a todos.

filología1957

filología1957

Puse filología en el google imágenes y me salió esta... filología1957... jo ¿nos reuniremos también nosotros dentro de 40 años? ¿quien os pedís ser? Yo la purila con una camisa con franjas de color blanco, marrón y negro!, la que está a la izquierda....

 

ehhh.. acabé las prácticas del cap. Quiero veros. A todos. Me perdí la comida. ¿Vamos al teatro?

COMIDA!!

COMIDA!!

Buenas, el Samu(r) y yo(Lobo) hemos quedado para comer en la facultad el miércoles.

A ver si se apunta alguien más a la bacanal.

Supongo que será sobre las 14:00 o 14:30, pero podemos quedar cómo mejor le convenga a cada uno/a.

Bicos!!!